Wanneer moet jij weer een nieuwe aanvragen? Op je paspoort staat de datum waarop je deze hebt ontvangen en tot wanneer hij geldig is. Voor volwassenen is dit 10 jaar en voor kinderen 5. Dit zijn feiten waar jij wellicht helemaal niks mee hebt, maar wat voor ons toch behoorlijk belangrijk is. Helemaal omdat die 5 jaren van het kinderpaspoort, vaak nog flink wordt ingekort bij het reizen naar bepaalde landen of bij het aanvragen van een visum, of in ons geval bij het inschrijven op een internationale school. Daar moet het paspoort nog minimaal 2 jaar geldigheid hebben en als dat niet zo is, moet je een nieuwe aanvragen.
Er moet een nieuw paspoort komen voor Boaz, want hij gaat volgend schooljaar beginnen op de internationale school waar zijn zus ook op zit. Tegenwoordig kan een heleboel online, maar zo’n aanvraag moet natuurlijk fysiek gedaan worden. Gelukkig hoeven we daarvoor niet helemaal naar Nederland te vliegen, de Nederlandse ambassade in Kuala Lumpur kan ons ook helpen. We plannen de reis en beluiten om er een road trip van te maken. Het is ongeveer 5 uur rijden van Penang naar Kuala Lumpur. Voor Sophie vinden we een plekje om te logeren en op zondagochtend stappen we met z’n vijfen in de auto. Lange autoritten zijn we wel gewend vanuit onze tijd op Kalimantan. Ook zien we onderweg (helaas) veel dezelfde beelden als toen: kilometers aan palmolie plantages. Verder is er weinig overeenkomst met vroeger, we rijden niet meer in een 4x4 maar in een prettige personen auto. Ook zijn de wegen niet hobbelig, maar lijkt het meer op de Nederlandse snelweg, met af en toe een berg er tussendoor.
We komen in de namiddag aan in de grote stad en kijken onze ogen uit. Wat een enorme gebouwen. Er is nu echt geen vergelijking met Kalimantan of met Nederland mogelijk. Deze wolkenkrabbers en futuristische metro’s lijken hun tijd vooruit. We nemen snel een kijkje bij de verbazingwekkende Twin Towers en lopen even rond, na zoveel uur in de auto te hebben gezeten. De volgende ochtend moeten we ergens in deze buurt de ambassade zien te vinden.
Tot zover ging alles volgens plan. Helaas gaat het ‘s nachts ineens mis. Gerrianne wordt midden in de nacht wakker van flinke buikpijn. Slapen lukt de hele nacht niet meer, en als ’s ochtends de rest van het gezin wakker wordt, is het onduidelijk of we eerst naar het ziekenhuis of toch naar de ambassade moeten gaan. Aangezien de pijn iets afzakt, kiezen we voor het laatste, al gaat Chris alleen met de jongens en een aantal handtekeningen en het paspoort van Ger. De aanvraag gaat super makkelijk en met een kwartier staan de mannen alweer buiten (daar rij je dan 10 uur voor?!). Ondertussen lijkt het weer wat beter te gaan met Gerrianne, dus we stappen weer in de auto en gaan onderweg naar huis. Op de achterbank kan geslapen worden en dat komt goed uit na zo’n kort nachtje. Als we rond 3 uur ’s middags thuis aankomen lijkt de pijn toch nog niet helemaal weg, en is er wat koorts bij gekomen. Toch maar even een tripje naar de huisarts om uit te sluiten dat het geen blindedarmontsteking is. Helaas verteld de beste man, deels vanuit kennis en vooral vanuit ervaring, dat het toch beter is om even naar het ziekenhuis te gaan, omdat het wel erg lijkt op de gevreesde ontsteking.
In het ziekenhuis wordt na een Ctscan inderdaad bevestigd dat het om de blindedarm gaat en ’s avonds om 9 uur wordt Gerrianne geopereerd. De dokter is er op tijd bij en de operatie gaat voorspoedig. De volgende dag mag Gerrianne in de namiddag weer naar huis.
De blog is dit keer een beetje langer dan normaal, maar van begin tot eind is er toch maar iets meer dan 48 uur voorbij: een road trip naar en van KL, een geslaagde paspoort aanvraag op de ambassade en een operatie met ontslag. Wat zijn we dankbaar voor hoe dit verlopen is en wat zijn we verbaasd over de enorme flexibiliteit die we door de jaren heen hebben opgebouwd met ons leven in het buitenland.
Time is a funny thing! Er is ondertussen ruim een week voorbij, en behalve wat extra littekens op mn buik, is er maar weinig meer te merken van de avonturen van een week geleden. Nu is het alleen nog wachten tot de paspoorten worden opgestuurd. Zal dat net zo snel gaan?
Reactie plaatsen
Reacties