Het is al ruim 2 maanden geleden dat we voor het laatst een blog schreven. Nou is het niet zo dat er geen bijzonderheden zijn om wat over te delen. Er gebeurd juist super veel! Eens kijken wat we de afgelopen weken allemaal hebben meegemaakt:
Er was kerst, en Sophie gaf zich op om herder te spelen tijdens het kerstfeest in de kerk. Super dapper van haar, ze kende nog helemaal niemand en toch deed ze mee! Oud&nieuw vierden we op z’n Hollands. We waren door Nederlandse vrienden uitgenodigd om oliebollen te komen eten en zelf namen we appelflappen mee. Het werd een heel gezellige avond, waarop we nog een ander Nederlands gezin leerden kennen die er die avond ook waren. Wat iets minder Hollands was, waren de duik in het zwembad (een beetje afkoelen met 30+ graden) en het ontbreken van vuurwerk. Blijkbaar gaat er volgende maand met Chinese Newyear genoeg geknalt worden, dus was de rustige nacht eigenlijk wel prima.
Verder zijn we ondertussen echt ‘opgestart’. Judah heeft zn turnlessen en Boaz zit op zwemles. Eylin wandelt iedere dag in onze straat met een aantal honden van mensen die overdag aan het werk zijn en Sophie is begonnen op haar school. ’s Ochtends om kwart voor acht staat ze klaar in haar uniform en breng ik haar met de auto naar school. Het is maar 5 minuutjes rijden, een afstand die je in Nederland prima op de fiets kan doen. Hier hebben we geen fietsen en de school ligt aan een grote weg. Vooralsnog werkt het autoritje prima zo. Ook heeft ze elke dag een saxofoon mee van school. Naast een uurtje ‘band’les op school, moet ze ook dagelijks thuis oefenen.
(foto: Onze straat)
Er zijn zoveel dingen die Sophie nu leert en ontdekt. Ze geniet er enorm van. En niet alleen Sophie gaat graag naar school, ook de andere 3 zijn er regelmatig te vinden. Ze doen mee aan naschoolse activiteiten, we lenen wekelijks boekjes uit de bibliotheek, of ze spelen nog even op het schoolplein. We hadden graag alle 4 de kinderen naar deze school laten gaan, maar helaas zaten de klassen vol. Het lijkt er op dat ze vanaf komend schooljaar wel kunnen starten. Tot die tijd gaan we nog even door met thuisonderwijs, maar vanaf nu wel helemaal in het Engels.
Afgelopen weekend hadden de meiden een feestje van een vriendin en Eylin mocht zelfs blijven logeren. We voelen ons enorm snel op ons gemak hier en zijn nog iedere dag blij met de keuze om hier te gaan wonen. Natuurlijk is het niet niks, opnieuw verhuizen naar een andere stad en naar een ander land. Veel dingen kosten meer tijd en energie, omdat je nog niet precies weet waar je alles kan vinden, hoe alles werkt en investeer je tijd in het leggen van nieuwe contacten.
Indonesie is jaren ons thuis geweest. En we zullen er ook nog regelmatig komen. Zo reist Chris op dit moment voor 10 dagen naar verschillende plekken. We tellen al af tot we hem vrijdag weer kunnen zien! Verder zullen we volgende week als gezin ook nog vrienden in Kalimantan bezoeken. Sophie kan dan bij vrienden logeren, want die moet natuurlijk gewoon naar school. Gelukkig vindt ze dat helemaal niet erg, en kunnen wij nog even gebruik maken van de vrijheid die homeschooling met zich meebrengt.
Reactie plaatsen
Reacties
Wat heerlijk om dit bericht te lezen: zo fijn voor allemaal!
Wel btje jaloers dat jullie naar Kalimantan gaan….😉🍀👋💋groetjes aan allemaal 👉
Wat fijn om te lezen over de school en dat het allemaal goed bevalt daar. Hartelijke groeten!
Hoop dat ik zo weer de blog via de mail kan ontvangen.