Schoenen aan? Check! Waterfles gevuld? Check! Huiswerk mee? Check! Iedere ochtend stappen we voor 8 uur in de auto en zetten we de kinderen af bij school. Waar we voorheen na het ontbijt langszaamaan in het schoolritme schoven, gewoon aan de keukentafel, zijn we nu aan het wennen aan ons nieuwe gewoon. De kinderen gaan sinds vorige week allemaal naar school!
Onze zomervakantie is dus al voorbij, maar we blikken er graag nog even op terug 😊 Eind juni vlogen we naar Bangkok, Thailand. Daar bleven we een paar dagen voor een conferentie waar mensen vanuit alle werelddelen bij elkaar kwamen. We hebben enorm genoten van het zien van collega’s en ook de kinderen hebben een hele leuke tijd gehad met o.a. hun vriendjes uit Indonesie die daar ook waren. Toen de conferentie voorbij was, was het tijd voor onze grote reis naar... Nederland!
Het was al ruim ander half jaar geleden dat we voor het laatst onze familie en vrienden hadden gezien. We verbleven in het huis van mensen die zelf op vakantie waren en genoten van de Nederlandse zomer; het werd pas donker om 22.30! Dat vonden de kinderen wel raar, want bij ons verdwijnt het hele jaar door de zon rond 19.30 achter de bergen. Waar ze niet aan hoeften te wennen, maar wel enorm van hebben genoten is van fietsen en vlokken op brood en tegen iedereen Nederlands praten en fietsen en oude vriendjes opzoeken en fietsen en frikandelen eten en nog meer fietsen.
Beide jongens waren jarig in de weken dat we in Nederland waren en dat was heel bijzonder voor ze. Ze konden nu namelijk hun familie uitnodigen en kregen extra veel aandacht en kadotjes. Judah vierde zelfs zijn kinderfeestje met vriendjes van vroeger en werd ook nog uitgenodigd op 2 feestjes van vriendjes!
Ondanks dat het even wennen was om iedereen om je heen in het Nederlands te horen praten (en dus alles om je heen te kunnen volgen), voelden we ons allemaal al vrij snel weer thuis. We gingen ook nog even kijken bij ons oude huis in Nunspeet en op bezoek bij onze lieve buren. En als echte toeristen bezochten we ‘het Verscholen dorp’ waar we jaren vlakbij hebben gewoond, maar nu we recent met de kinderen over de 2e Wereldoorlog hebben geleerd pas de tijd namen om er heen te gaan. Ook de architecteur en de historische gebouwen vinden we veel interessanter nu we al zo lang in Azie wonen (of zou het gewoon de leeftijd zijn 😉).
Verder hebben we iedere dag wel familie, vrienden en andere lieve mensen over de vloer gehad; we hebben genoten! Verzadigd van al het lekkers, vol met fijne herinneringen en gezellige momenten, - oh en nog met een ‘spoed’operatie aan een ontstoken wond aan mn been - en met heel wat kilo’s aan kadotjes van de jongens en andere leuke en lekkere dingen vanuit Nederland vlogen we weer terug naar huis. Na een reis van ruim 30 uur -deur tot deur- kwamen we weer fijn thuis aan.
En zo stappen we gelijk -opnieuw- een nieuw seizoen binnen. Een waar de kinderen de hele dag op school zijn, ze ineens weer iedere dag schoenen dragen, een moeder en een juf hebben, we aan het uitzoeken zijn hoe het huiswerk werkt en waar Judah nog elke avond vraagt: ‘wat gaan we morgen doen?’. Hij moet nog even wennen aan het idee dat hij nu 5 dagen naar school gaat en de uitstapjes naar het park of voetbalveld niet meer lukken doordeweeks. Gelukkig hebben de jongens 3 keer pauze op een dag en wordt er, in de tropische hitte, heerlijk gesport en gespeeld buiten. Het is best wel schakelen en ook wel vermoeiend voor de kinderen, maar als we een ding hebben ervaren tijdens al de nieuwe seizoenen de afgelopen jaren: God is erbij en Hij helpt ons bij iedere stap!
Reactie plaatsen
Reacties